Book review: Κρυμμένη στο χώμα - Gytha Lodge

Book review:  Κρυμμένη στο χώμα - Gytha Lodge

Με το «Κρυμμένη στο χώμα», η θεατρική συγγραφέας και μυθιστοριογράφος Gytha Lodge συστήνει στο αναγνωστικό κοινό τον επιθεωρητή Τζόνα Σινς, σε μια αστυνομική υπόθεση φερμένη από το μακρινό παρελθόν του.

Ήταν Ιούλιος του 1983, όταν μια παρέα εφήβων αποφάσισε να κατασκηνώσει και να περάσει τη νύχτα στο δάσος. Με τις ορμόνες και τα πάθη να χτυπάνε κόκκινο και με το αλκοόλ και τα ελαφρά ναρκωτικά να σιγοντάρουν, τα όρια γίνονται θολά. Η μικρότερη της παρέας, η δεκατετράχρονη Ορόρα Τζάκσον, θέλει να μείνει έξω απ’ αυτά και αποσύρεται νωρίς για ύπνο. Την επόμενη μέρα, όταν οι υπόλοιποι ξυπνούν με ένα δυνατό hangover, ανακαλύπτουν πως έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει ίχνη. Όλοι την ψάχνουν, όμως χωρίς αποτέλεσμα· η έρευνα της αστυνομίας δεν απέδωσε καρπούς και η υπόθεση της Ορόρα μπήκε στο αρχείο.

Τριάντα χρόνια μετά, ένα μικρό κορίτσι ανακαλύπτει ένα οστό στο κοίλωμα ενός δέντρου, στο σημείο που είχε κατασκηνώσει τότε η παρέα. Ο σκελετός ανήκει στην Ορόρα και η υπόθεση ξανανοίγει. Υπεύθυνος γι’ αυτήν είναι ο επιθεωρητής Τζόνα Σινς, ο οποίος συμμετείχε και στην παλιά έρευνα ως νέος τότε αστυνομικός. Τώρα που ξεθάφτηκε το πτώμα της Ορόρα, είναι αποφασισμένος να ξεθάψει και την αλήθεια σχετικά με το τι συνέβη εκείνο το βράδυ. Οι έξι παλιοί φίλοι μπαίνουν εκ νέου στο στόχαστρο της αστυνομίας: οι καταθέσεις τους εξετάζονται ξανά, καλούνται πάλι ως μάρτυρες… Κάθε πληροφορία διασταυρώνεται, κάθε λέξη εξετάζεται κάτω από διαφορετικό πρίσμα από την ομάδα των αστυνομικών.

Όλοι δείχνουν πως έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο στενός δεσμός που είχαν άλλοτε τώρα μοιάζει να παρουσιάζει μικρές ρωγμές, τις οποίες ο επιθεωρητής Σινς θα χρησιμοποιήσει έτσι ώστε να τους φέρει αντιμέτωπους. Ποιοι έχουν λόγο να κρύψουν τι πραγματικά συνέβη τότε; Ποιοι είπαν ψέματα για τα οποία έχουν μετανιώσει; Και ποιοι είναι αποφασισμένοι να μιλήσουν ανοιχτά, έτσι ώστε να αποκαλυφθεί επιτέλους όλη η αλήθεια για την εξαφάνιση της Ορόρα;

Δεν είναι λίγες οι αστυνομικές ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από μια παλιότερη εξαφάνιση, που χρόνια μετά αποδεικνύεται πως είναι έγκλημα. Επομένως, σε μια τέτοια περίπτωση όπου η πλοκή δεν είναι ακριβώς ό,τι πιο πρωτότυπο, πέφτει το «βάρος» στους ώμους του εκάστοτε συγγραφέα, ώστε να δημιουργήσει γύρω από το κεντρικό μοτίβο ένα μυθιστόρημα που να διατηρεί το αναγνωστικό ενδιαφέρον.

Η Lodge το καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό, αν αναλογιστεί κανείς πως δεν μπορεί να επεκταθεί και πολύ σε ό,τι αφορά τις εκδοχές και τους υπόπτους της. Η νεαρή κοπέλα προφανώς δεν εξαφανίστηκε μόνη της, αλλά έπεσε θύμα κάποιου. Και οι πιθανοί ένοχοι είναι οι έξι σύντροφοί της στην κατασκήνωση. Θα μπορούσε να γίνει μια ανατροπή και να υπάρξουν περισσότεροι ύποπτοι (ακόμα και κάποιος εκτός της κύριας πλοκής) όμως αυτό θα φάνταζε μάλλον κάπως περίεργο. Συνεπώς, ένας από τους έξι είναι ο δράστης. Το «στοίχημα» παίζεται -και κερδίζεται συγγραφικά- στα κίνητρα που καθοδήγησαν τις πράξεις του. Τα οποία είναι αυτά που κερδίζουν τελικά τις εντυπώσεις, αφού η ταυτότητα του δράστη οπωσδήποτε έχει περάσει από αρκετά μυαλά αναγνωστών ως πιθανότητα.

Η αφήγηση κινείται σε δύο διαφορετικά χρονικά επίπεδα: στην καλοκαιρινή νύχτα του 1983, όταν συνέβησαν τα γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατο της Ορόρα και στη σύγχρονη εποχή, όταν η υπόθεση ξαναβλέπει το φως. Από τη μία, λοιπόν, ο αναγνώστης γίνεται αυτόπτης μάρτυρας των όσων συνέβησαν εκείνη τη νύχτα -κυρίως μέσα από την οπτική της Ορόρα- και από την άλλη μάρτυρας της σύγχρονης αστυνομικής έρευνας, με τα νέα στοιχεία που ανακαλύπτονται και τους μάρτυρες τριάντα χρόνια μεγαλύτερους, να έχουν ζήσει μια ολόκληρη ζωή από τότε, έχοντας βιώσει πολλά και ίσως βλέποντας τα πράγματα διαφορετικά.

Οι χαρακτήρες είναι καλοδουλεμένοι, αν και δεν χαρακτηρίζονται από έντονα ψυχογραφήματα. Η συγγραφέας μάς παρουσιάζει τον επιθεωρητή Τζόνα Σινς και την ομάδα που τον περιβάλλει. Καθένας από αυτούς έχει να αντιμετωπίσει τα προσωπικά του ζητήματα τόσο στη δουλειά, όσο και έξω από αυτή. Υποθέτω πως στα επόμενα βιβλία θα τους γνωρίσουμε όλους λίγο καλύτερα – ίσως από εκεί που τους αφήνουμε τώρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο επιθεωρητής Σινς, ένας άνθρωπος που ενεπλάκη στην υπόθεση από την αρχή και θεωρεί τώρα χρέος τιμής να την επιλύσει. Κρύβει και εκείνος τους δικούς του εφηβικούς δαίμονες και πιθανότατα στο μέλλον θα μάθουμε περισσότερα και για την ενήλικη προσωπική του ζωή. Όσο για την ετερόκλητη παρέα των έξι, όλοι τους παρουσιάζουν ενδιαφέρον: έχουν μυστικά που δεν θέλουν να βγουν στο φως, γνωρίζουν -και ας μην το ομολογούν ούτε στον εαυτό τους- πως ο δολοφόνος βρίσκεται ανάμεσά τους. Όλοι τους θα κάνουν το παν για να διαφυλάξουν την προσωπική τους ζωή και τα κεκτημένα τόσων χρόνων. Οι προσωπικότητές τους ποικίλλουν, όπως συμβαίνει άλλωστε σε οποιαδήποτε παρέα, με τον αναγνώστη να καλείται να «διαβάσει» συμπεριφορές, πράξεις και λόγια, ώστε να διαμορφώσει προσωπική άποψη για τον καθένα.  

Το μυστήριο και η ίντριγκα, οι τύψεις και οι ενοχές, τα ψέματα και η αλήθεια μπερδεύονται σε ένα κουβάρι γεγονότων, που θα οδηγήσουν τελικά στην αποκάλυψη της ταυτότητας του δράστη και την απονομή δικαιοσύνης, έστω και μετά από τριάντα χρόνια. Το αν ο αναγνώστης μείνει ικανοποιημένος ή όχι, αυτό αφορά μόνο τον ίδιο. Αυτό που έχει σημασία είναι πως η Gytha Lodge και ο επιθεωρητής Σινς κατάφεραν να συστηθούν στο αναγνωστικό κοινό με έναν τρόπο που υπόσχεται πολλά και για τη συνέχεια.

 

Χρύσα Βασιλείου