Book review: Η ορμή του ταύρου -Mia Sheridan

Book review:  Η ορμή του ταύρου -Mia Sheridan

Στην «Ορμή του ταύρου» η συγγραφέας Mia Sheridan μάς μεταφέρει σε μια μικρή πόλη στα Απαλάχια Όρη και μας αφηγείται την ιστορία δύο νέων παιδιών, της Τενλί Φέιλιν και του Κίλαντ Μπάρετ.

Στο Ντένβιλ του Κεντάκι, οι περισσότεροι κάτοικοι παλεύουν καθημερινά για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Κάποτε τα πράγματα ήταν διαφορετικά, όταν το ανθρακωρυχείο της περιοχής ήταν ανοιχτό και υπήρχε δουλειά για όλους· μετά την κατάρρευσή του, όμως, ήρθαν δύσκολες μέρες. Τώρα, η φτώχεια και η εξαθλίωση μαστίζουν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και οι περισσότεροι νέοι ονειρεύονται να φύγουν, κάνοντας μια καινούρια αρχή κάπου αλλού.

Η Τενλί Φέιλιν, μαθήτρια λυκείου, ζει σε ένα ξεχαρβαλωμένο τροχόσπιτο με τη μεγαλύτερη αδελφή της και την ψυχικά διαταραγμένη μητέρα τους. Οι τρεις τους τα βγάζουν πέρα πολύ δύσκολα, ενώ υπάρχουν μέρες που στερούνται ακόμα και το φαγητό. Το μόνο φως στη ζωή της Τενλί είναι η ελπίδα να κερδίσει μια υποτροφία, που θα της επιτρέψει να φύγει για να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο και να ζήσει μια καλύτερη ζωή, αλλά και να βοηθήσει την οικογένειά της. Αυτό το όνειρο τη βοηθά να αντέξει τη μίζερη καθημερινότητά της και της δίνει δύναμη.

Ο Κίλαντ Μπάρετ, μοναχικός και εσωστρεφής, ζει σε εξίσου άθλιες συνθήκες. Μένει σε ένα παλιό σπίτι και παλεύει κι εκείνος για να τα βγάλει πέρα. Από τότε που έχασε τον πατέρα του και τον αδελφό του στην κατολίσθηση του ορυχείου, νιώθει να μισεί την πόλη που του προκάλεσε τόσο πολύ πόνο και θέλει να φύγει από εκεί το γρηγορότερο. Η μεγαλύτερή του ελπίδα για να το πετύχει αυτό είναι η ίδια υποτροφία που «κυνηγάει» και η Τενλί.

Οι δύο έφηβοι γνωρίζονται καλύτερα όταν συνειδητοποιούν πόσα πολλά τους ενώνουν, όμως είναι αποφασισμένοι να μη δημιουργήσουν κανενός είδους σχέση και να μείνουν επικεντρωμένοι στον στόχο τους: την υποτροφία. Όμως τα αισθήματα που αναπτύσσονται μεταξύ τους αποδεικνύονται πιο δυνατά από τη θέλησή τους και σιγά-σιγά έρχονται κοντά. Η περίφημη υποτροφία όμως -η μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής τους, που τόσο επιθυμούν κι οι δύο να κερδίσουν- ρίχνει συνεχώς τη σκιά της επάνω τους. Ο ένας θα καταφέρει να φύγει μακριά κι ο άλλος θα αναγκαστεί να μείνει πίσω. Θα αποδειχτεί τελικά η αγάπη τους πιο δυνατή απ’ όσα τους χωρίζουν;

Η ιστορία ξεδιπλώνεται με παράλληλες αφηγήσεις της Τενλί και του Κίλαντ, οπότε ο αναγνώστης βλέπει τα πάντα μέσα από τα μάτια τους και βιώνει όσα νιώθουν κι εκείνοι. Η συγγραφέας επιχειρεί -με επιτυχία- μια κατάδυση στον ψυχισμό τους και στις πιο κρυφές σκέψεις κι επιθυμίες τους, ουσιαστικά ξεγυμνώνοντάς τους με τρόπο αποκαλυπτικό και λυτρωτικό. Δύο παρόμοιες ιστορίες, αλλά με διαφορετική οπτική· δύο διαφορετικοί χαρακτήρες, καθένας με τις δικές του ευαισθησίες και βιώματα, που βρίσκουν ο ένας στο πρόσωπο του άλλου κατανόηση και συμπάθεια κι αναγνωρίζουν μια αδελφή ψυχή.

Η Τενλί και ο Κίλαντ είναι δύο ιδιαίτερες προσωπικότητες, αφού καλούνται να αντιμετωπίσουν τόσες πολλές αντιξοότητες από νεαρή ηλικία και να ωριμάσουν πριν την ώρα τους. Η δική τους διαφέρει από τις ιστορίες που διαβάζουμε συνήθως σε άλλα ρομαντικά μυθιστορήματα, όπου τα προβλήματα των ηρώων περιστρέφονται -στην πλειοψηφία τους- γύρω από τα μπερδεμένα αισθήματά τους και τα εμπόδια που βάζουν τρίτοι στον δρόμο τους. Εδώ, τα προβλήματα που ταλανίζουν τους ήρωες είναι ρεαλιστικά, πρακτικά, σοβαρά. Αφορούν ζητήματα που στα περισσότερα μάτια φαντάζουν ξένα, και ας αποτελούν πραγματικότητα για πολλούς συνανθρώπους μας.

Σίγουρα είναι σκληρό να αναλογιστεί κανείς τα συναισθήματα αυτών των δύο παιδιών, και προκαλεί ένα αθέλητο σφίξιμο στην καρδιά η σκέψη και μόνο ότι θα μπορούσε οποιοσδήποτε από εμάς να είναι στη θέση τους. Ταυτόχρονα, όμως, μέσα από τις δυσκολίες που βιώνουν γεννιέται η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, έστω και αν αυτό φαντάζει σαν μακρινό όνειρο. Τα δύο αυτά παιδιά, παρά τις άθλιες συνθήκες της ζωής τους και τις στιγμές που νιώθουν απελπισία, δεν παραιτούνται από τους στόχους τους και βρίσκουν την ομορφιά στα μικρά, απλά πράγματα: σε ένα βιβλίο, σε έναν περίπατο στο δάσος, σε ένα λιβάδι με λεβάντες… Με τη συμπεριφορά τους παραδίδουν μαθήματα ζωής, πίστης, κουράγιου και ελπίδας.

Το βιβλίο αυτό χαρακτηρίζεται από μια πληθώρα συναισθημάτων και πολλές αντιθέσεις: η ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος πάει χέρι-χέρι με τα εξαθλιωμένα σπίτια· η απελπισία συμβαδίζει με την ελπίδα· η μάχη για την καθημερινή επιβίωση συμπορεύεται με τα όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον. Στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, η αλήθεια είναι πως ένιωθα την καρδιά μου να σφίγγεται με όσα διάβαζα. Η ελπίδα άργησε να ανθίσει μέσα μου και το πρώτο χαμόγελο έσκασε στα χείλη μου αφού είχα διαβάσει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της ιστορίας. Άργησε, μα ήρθε. Και το συναίσθημα ήταν τόσο δυνατό, που κατάφερε να καλύψει υπέρ το δέον τη «μαυρίλα» των πρώτων κεφαλαίων. Γιατί η ελπίδα θέλει χρόνο και αφοσίωση για να λάμψει και να φωτίσει τα πάντα γύρω της.

«Η ορμή του ταύρου» είναι μια ιστορία για την ασχήμια που υπάρχει γύρω μας, αλλά και για την ομορφιά και τις μικρές χαρές της ζωής. Για τις δυσκολίες, τα σκοτάδια, την ελπίδα, τις θυσίες, την πίστη, την εσωτερική δύναμη και την αληθινή, ανιδιοτελή αγάπη, που καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμα και τα μεγαλύτερα εμπόδια. Μια ιστορία τρυφερή και συγκινητική, που οπωσδήποτε θα αγγίξει την καρδιά σας!


Χρύσα Βασιλείου