Book review: M. J. Arlidge – Λύκε λύκε, είσαι εδώ;

Book review: M. J. Arlidge – Λύκε λύκε, είσαι εδώ;

«Λύκε λύκε, είσαι εδώ;» αναρωτιέται ο συγγραφέας MJArlidge στο νέο του βιβλίο, την όγδοη περιπέτεια της επιθεωρήτριας Έλεν Γκρέις, «παίζοντας» ακόμα ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι με το αναγνωστικό κοινό του.

Η υπόθεση που αναλαμβάνουν να επιλύσουν η Έλεν και η ομάδα της αυτή τη φορά αφορά μια άγρια δολοφονία σε ένα δάσος. Ένα ειδυλλιακό τοπίο μετατρέπεται σε εφιαλτικό σκηνικό, όταν το πτώμα ενός κατασκηνωτή ανακαλύπτεται κρεμασμένο ανάποδα από ένα δέντρο. Το θέαμα και η αγριότητα της δολοφονίας σοκάρουν ακόμα και τους έμπειρους αστυνομικούς, οι οποίοι θέτουν ως άμεση προτεραιότητα την ανακάλυψη της ταυτότητας του δράστη και τη σύλληψή του.

Τα σενάρια για τα κίνητρα του δολοφόνου είναι πολλά. Πρόκειται άραγε για μεμονωμένο περιστατικό; Το θύμα είχε εχθρούς ή μήπως κάποιος θέλει να πλήξει τον ιδιοκτήτη του κάμπινγκ όπου είχε κατασκηνώσει, μόλις στην αρχή της τουριστικής σεζόν; Άραγε ο δράστης είναι κάποιος που θεωρεί πως το δάσος καταπατείται; Είναι κάποιο ιδιαίτερο τελετουργικό, μια «θυσία» προς τιμήν του ίδιου του δάσους; Όλα τα ενδεχόμενα φαντάζουν πιθανά, μα τα στοιχεία είναι ελάχιστα. Σύντομα μια δεύτερη δολοφονία θα ακολουθήσει την πρώτη, και τότε η Έλεν με την ομάδα της θα πρέπει να θέσουν την έρευνα σε νέες βάσεις: μήπως υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που ενώνει τα θύματα, κάτι που τους έβαλε στο στόχαστρο του δολοφόνου;

Έχοντας να αντιμετωπίσουν ένα άκρως επικίνδυνο άτομο που παραμονεύει στο δάσος και φαίνεται να το ξέρει πολύ καλά, είναι αυτονόητο για την Έλεν πως η υπόθεση αυτή πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο. Έμπειρη αστυνομικός η ίδια, ξέρει πως τα περιθώρια στενεύουν. Και ξέρει επίσης πως ακόμα κι η ζωή όλων τους μπορεί να βρεθεί σε κίνδυνο, όσο η απόκοσμη φιγούρα του δολοφόνου κυκλοφορεί ελεύθερη ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα του δάσους…

Για άλλη μία φορά, η Έλεν και οι συνεργάτες της προσπαθούν να ξαναβρούν τους ρυθμούς τους μετά από μια περίοδο έντασης, μέχρι που μια νέα υπόθεση έρχεται να ταράξει εκ νέου τα νερά. Η νέα προσθήκη στη γνώριμη από προηγούμενα βιβλία ομάδα είναι ο αρχιφύλακας Τζόζεφ Χάντσον, ένας τύπος που είναι αποφασισμένος να αποδείξει πως αξίζει να βρίσκεται στην «επίλεκτη» ομάδα της επιθεωρήτριας Γκρέις και θα κάνει τα πάντα ώστε να βοηθήσει έμπρακτα στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Ταυτόχρονα, το έντονο ενδιαφέρον του για την Έλεν προκαλεί ορισμένες υποψίες: ενδιαφέρεται για εκείνη ως γυναίκα ή μήπως υπάρχει κάποιος άλλος, ιδιαίτερος λόγος που την παρατηρεί επίμονα; Και πώς θα αντιδράσει εκείνη, η μοναχική επιθεωρήτρια, σ’ αυτό το ενδιαφέρον, που μάλιστα προέρχεται από έναν συνεργάτη της;

Σε κάθε καινούριο του βιβλίο, ο Arlidge αποδεικνύει τη συγγραφική εξέλιξή του αλλά και το πόσο καλά ξέρει να χειρίζεται την πένα και να δημιουργεί μια πλοκή που εξελίσσεται διαρκώς, δεν επαναπαύεται ποτέ και κλιμακώνεται με αυξομειώσεις, από τη δραματική ένταση στις πιο χαλαρές σκηνές της καθημερινότητας των ηρώων, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες σε μια πολυσέλιδη ιστορία, όπου διαρκώς τα δεδομένα ανατρέπονται. Η δε δομή του βιβλίου δεν διαφέρει από τα προηγούμενα, με τα μικρά σε έκταση κεφάλαια και τα συνεχώς εναλλασσόμενα σκηνικά δράσης να αποτελούν ένα ακόμη θετικό στοιχείο σε ό,τι αφορά τη ροή της αφήγησης.

Πιστός παραμένει ο συγγραφέας και στη σκιαγράφηση των γνώριμων ηρώων του, τους οποίους ο φανατικός αναγνώστης χαίρεται κάθε φορά να ξανασυναντά σε μια νέα περιπέτεια. Η φυσιογνωμία της επιθεωρήτριας Έλεν Γκρέις ξεχωρίζει με τον ιδιαίτερο τρόπο της, αν και σ’ αυτό το βιβλίο δείχνει κάπως περισσότερο χαλαρή απ’ ό,τι την έχουμε συνηθίσει. Ίσως γιατί συνειδητοποιεί πόσο άδεια είναι η προσωπική της ζωή, ότι δεν αξίζει να προσπαθεί να τιμωρεί συνεχώς τον εαυτό της και ότι πρέπει να δώσει μια ευκαιρία σε ανθρώπους που θα ήθελαν να την πλησιάσουν περισσότερο. Ο νέος αρχιφύλακας, ο Τζόζεφ Χάντσον, διεκδικεί δυναμικά τον δικό του χώρο στις σελίδες, στην υπόθεση αλλά και στη ζωή της Έλεν, ενώ τον ρόλο του εκνευριστικού «κακού» της υπόθεσης συνεχίζει να κρατάει απτόητη η δημοσιογράφος -και ενίοτε αδίστακτη κολλιτσίδα- Εμίλια Γκαρανίτα, η οποία αποτελεί μόνιμο πονοκέφαλο για τους αστυνομικούς ήρωες του βιβλίου, αλλά και για μεγάλη μερίδα αναγνωστών!

Αυτός που κερδίζει όμως το αναγνωστικό ενδιαφέρον είναι ο δολοφόνος, με τη σκιαγράφηση της δικής του ψυχοσύνθεσης από τον συγγραφέα: ένας άνθρωπος επικίνδυνος, μια μορφή που μοιάζει βγαλμένη από ένα κακό παραμύθι, που βρίσκει στη σκοτεινιά και τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα του δάσους το ιδανικό σκηνικό για να «στήσει» τα εγκλήματά του. Κανείς δεν γνωρίζει το κίνητρό του, τουλάχιστον μέχρι να αρχίσει να ξετυλίγεται για τα καλά το κουβάρι της υπόθεσης και να βρεθούν αρκετά στοιχεία για το ποιος είναι και γιατί οδηγήθηκε στο να διαπράξει τους φόνους – κι όμως, από την αρχή η άγρια φύση των πράξεών του και ο τρόπος δράσης του τον κάνουν να ξεχωρίζει. Έξυπνη η όλη ιδέα από την αρχή ως το τέλος, ιδανική η επιλογή του δάσους ως μακάβριο σκηνικό εγκλήματος, ενδιαφέρουσα η εξέλιξη της ιστορίας, ευρηματική η τελική αποκάλυψη και το πώς όλα όσα αρχικά φαίνονταν ασήμαντα ή άσχετα συνδέονται τελικά μεταξύ τους.

Χορταστικό τόσο από άποψη σελίδων όσο και εξελίξεων, το «Λύκε λύκε, είσαι εδώ;» υπόσχεται ένα περιπετειώδες, συναρπαστικό λογοτεχνικό ταξίδι, τη διαδρομή του οποίου αξίζει να απολαύσει κανείς μέχρι και την τελευταία του σελίδα.

 

Χρύσα Βασιλείου