Book Review: Η Φωνή του Τοξότη της Mia Sheridan

Book Review: Η Φωνή του Τοξότη της Mia Sheridan

“And maybe we all saw books differently based on our own hearts.”  Kyland - Mia Sheridan

 Έχουν περάσει πέντε ολόκληρα χρόνια από την πρώτη φορά που διάβασα το βιβλίο της Mia Sheridan «Archers Voice», και από τότε το ξαναδιάβασα αμέτρητες φορές. Πλέον, έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της Sheridan, ωστόσο αυτό το πρώτο, το οποίο με μύησε στην πένα της, έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Όταν έμαθα ότι θα κυκλοφορήσει, επιτέλους, στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Elxis, ενθουσιάστηκα που θα είχα την ευκαιρία να διαβάσω το αγαπημένο μου βιβλίο και στη μητρική μου γλώσσα.

Η ιστορία αφορά την Μπρι, η οποία, μετά από κάποια τραγικά γεγονότα, βρίσκεται ψυχικά τραυματισμένη να αναζητάει ασφάλεια και λησμονιά. Φτάνει στην πόλη Πίλιον και, προσπαθώντας να κάνει μία νέα αρχή, έστω και προσωρινά, πέφτει -κυριολεκτικά- πάνω στον Άρτσερ. Αμίλητος, με αγριωπή όψη, άξεστη συμπεριφορά και βίαιο ιστορικό ο Άρτσερ γοητεύει την Μπρι από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους. Οι λόγοι που η Μπρι επιθυμεί να τον γνωρίσει καλύτερα προκαλούνται από τη δυσκολία που έχει ο Άρτσερ να επικοινωνήσει και να συνυπάρξει με τους ανθρώπους, αλλά και σε γεγονότα που αφορούν την ίδια τη Μπρι. Όσο η γνωριμία τους εξελίσσεται, μια δυνατή φιλία γεννιέται. Μια φιλία που οδηγεί σε έναν μεγάλο έρωτα. Όμως, το παρελθόν και των δύο καραδοκεί σκοτεινό, γεμάτο προδοσία και βία. Παράλληλα, η Μπρι καλείται να διαχειριστεί τον φιλικό και επαγγελματικό της περίγυρο, ο οποίος αρνείται να αποδεχτεί τον έρωτα της και ο Άρτσερ προσπαθεί να ξεφύγει από την απομόνωση, αλλά και από τους φόβους του, οι οποίοι έχουν ως αφετηρία μια οδυνηρή αλήθεια.

Η πένα της Mia Sheridan είναι κατακλυσμιαία. Σε παίρνει μαζί της και σε οδηγεί στα πιο σκοτεινά μονοπάτια, αλλά και στα πιο φωτεινά μέρη της ψυχής σου. Οι ιστορίες της, το πως τοποθετεί τους ήρωες της, οι αφηγηματικές τεχνικές της εντυπωσιάζουν και εξελίσσονται από το ένα βιβλίο στο άλλο. «Η Φωνή του Τοξότη» αποτελεί ένα ξεχωριστό contemporary romance βιβλίο, με αριστουργηματικά ψυχογραφήματα, ενδιαφέρουσα ιστορία, ψήγματα αστυνομικού μυστηρίου και υπέροχες ερωτικές σκηνές. Έχει αρκετές αναδρομικές αφηγήσεις, κάτι που αποτελεί αγαπημένο συγγραφικό μοτίβο της Sheridan και η χημεία μεταξύ των δύο ηρώων είναι συγκλονιστική.

Ωστόσο το μεγάλο πλεονέκτημά του βιβλίου, ο λόγος για τον οποίο μπορεί να τρυπώσει αθόρυβα μέσα στην καρδιά μας, είναι το πως επεξεργάζεται την μοναξιά. Την περιγράφει, την αναδεικνύει, την καταγράφει σε όλες της τις εκφάνσεις. Συντροφική, σεξουαλική, φιλική, μητρική, ακόμα και την καθημερινή μοναξιά, το να μη συναντάς για ώρες κάποιον στον δρόμο ή στη γειτονιά σου. Η συγγραφέας την αποτυπώνει σε κάθε της λέξη, σε κάθε περιγραφή της και σε κάθε εικόνα. Βλέπεις τον τρόπο με τον οποίο κινείται ο αέρας δίπλα στους πρωταγωνιστές της και νιώθεις τη θλίψη τους και τη βαθιά μοναξιά, που όμως χρησιμοποιούν ως προστασία. Είναι τόσο έντονο το συναίσθημα που σου προκαλεί το συγκεκριμένο βιβλίο, που δεν μπορείς να αρνηθείς να το αφήσεις από τα χέρια σου μέχρι να φτάσεις στην τελευταία σελίδα.

Η μετάφραση της Νέλλας Γιατράκου είναι εξαιρετική και η επιμέλεια άψογη. Σας προτρέπω να διαβάσετε τη «Φωνή του Τοξότη», να επιτρέψετε στα μάτια σας να αγγίξουν τις σελίδες αυτού του βιβλίου και σίγουρα αυτό θα αγγίξει την ψυχή σας. Περιμένω με χαρά να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της Mia Sheridan, το οποίο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Elxis. Έχει ανακοινωθεί πως πρόκειται για το εξαιρετικά δημοφιλές Kyland, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι το πιο σπουδαίο βιβλίο της, με υψηλή λογοτεχνική αξία και απίστευτα συγκινητική ιστορία. Ανυπομονώ!

 

Μαρία Μπακάρα