Book review: Παρέα με τον διάβολο - Peter Robinson

Με το βιβλίο «Παρέα με τον διάβολο» οι εκδόσεις Διόπτρα συστήνουν στο αναγνωστικό κοινό τον επιθεωρητή Άλαν Μπανκς και την ομάδα του.

Οι υποθέσεις που καλούνται να εξιχνιάσουν οι έμπειροι αστυνομικοί είναι δύο και εξελίσσονται παράλληλα. Η μία αφορά το πτώμα μιας νεαρής κοπέλας, που ανακαλύπτεται μέσα σε μια αποθήκη σε μια κακόφημη συνοικία της πόλης. Μετά από ένα άγριο μεθύσι με την παρέα της, η κοπέλα βρέθηκε στο έλεος του άγνωστου δολοφόνου, που τη βίασε και τη δολοφόνησε με βάναυσο τρόπο. Το άλλο θύμα είναι μια ανάπηρη γυναίκα που βρέθηκε μαχαιρωμένη στο χείλος ενός παραθαλάσσιου γκρεμού, ενώ βρισκόταν καθισμένη στο αναπηρικό της καροτσάκι.

Τα δύο εγκλήματα δεν μοιάζουν να έχουν κανένα κοινό μεταξύ τους. Η ομάδα με επικεφαλής τον Άλαν Μπανκς αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση της νεαρής κοπέλας και η συνάδελφός του, επιθεωρήτρια Άννι Κάμποτ, που είναι προσωρινά αποσπασμένη στον Ανατολικό τομέα, εκείνη της ανάπηρης γυναίκας. Ενώ ο πρώτος έχει μια ολόκληρη λίστα με πιθανούς υπόπτους, τους οποίους ξεκινά αμέσως να ερευνά, η δεύτερη βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ποιον άραγε θα μπορούσε να βλάψει μια γυναίκα που αδυνατεί να αυτοεξυπηρετηθεί, τόσο πολύ ώστε να φτάσει εκείνος στο σημείο να τη σκοτώσει; Όλα αυτά, όμως, μέχρι να αποκαλυφθεί ένα μυστικό που αφορά τη γυναίκα και αλλάζει εντελώς τα δεδομένα της υπόθεσης. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όσο προχωρούν οι έρευνες, τόσο δείχνουν οι δύο υποθέσεις πως μπορούν τελικά να συνδέονται κατά κάποιον τρόπο.

Ταυτόχρονα με τις εξελίξεις που αφορούν τις τρέχουσες έρευνες, οι ήρωες έχουν να αντιμετωπίσουν επίσης τα προσωπικά τους προβλήματα. Ο Μπανκς και η Κάμποτ υπήρξαν ζευγάρι στο παρελθόν και τώρα πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους σε νέες βάσεις, μιας και φαίνεται πως δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τους όλες τις αναμνήσεις. Επιπλέον, τα προσωπικά βάρη που κουβαλά ο καθένας και οι εμπειρίες που τους στιγμάτισαν από περασμένες υποθέσεις εμφανίζονται ώρες ώρες σαν φαντάσματα από το παρελθόν που θέλουν να σπείρουν αμφιβολίες στο παρόν τους. Όμως κι οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική τους ζωή, και κυρίως να μην αφήσουν τη μία να επηρεάζει την άλλη – κάτι που μπορεί να έχει απρόβλεπτες, ακόμα και μοιραίες συνέπειες, τη στιγμή που ένας ή περισσότεροι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι…

Μιας και το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το 17ο (!) της σειράς, είναι λογικό να υπάρχουν πολλές αναφορές στο παρελθόν των ηρώων ή σε γεγονότα που συνέβησαν σε παλαιότερα βιβλία. Η συγκεκριμένη υπόθεση, ειδικά, συνδέεται με το 12ο κατά σειρά, το «Aftermath». Δυστυχώς δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά, αν και ο συγγραφέας δίνει αρκετά στοιχεία σε ετούτο, προκειμένου να φρεσκάρει όσο μπορεί τη μνήμη των αναγνωστών του.

 Μία πλοκή που συνδυάζει περισσότερα από ένα αστυνομικά εγκλήματα, των οποίων η εξιχνίαση διαδραματίζεται παράλληλα, διατρέχει τον κίνδυνο να γίνει βαρετή, επαναλήψιμη ή να «καπελώσει» η μία υπόθεση την άλλη. Εδώ δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Το στόρυ είναι τόσο καλοστημένο και η αφήγηση τόσο πλούσια, που επιτυγχάνεται πλήρης ισορροπία. Οι δύο υποθέσεις είναι το ίδιο δυνατές, το ίδιο σοβαρές, κι όλοι οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί πασχίζουν να τις εξιχνιάσουν. Μπορεί η περίπτωση της νεκρής γυναίκας να αποδεικνύεται πιο ιντριγκαδόρικη, όμως η δολοφονία της κοπέλας στηλιτεύει μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας: από τη μία τις νεαρές κοπέλες που περιμένουν τα Σαββατόβραδα για να ξεσαλώσουν και να βγουν εκτός ελέγχου, χωρίς ποτέ να υπολογίζουν τις συνέπειες, και από την άλλη εκείνους τους ανεκδιήγητους ανθρώπους που θεωρούν πως τέτοιες κοπέλες «τα θέλουν και τα παθαίνουν», λόγω του ντυσίματος ή της συμπεριφοράς τους.

Ένα μεγάλο ατού του βιβλίου είναι η προσοχή που δίνει ο Robinson και στην προσωπική ζωή των ηρώων του, αφιερώνοντας ένα σεβαστό μέρος της αφήγησης σε αυτήν. Το είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας επιβάλλει θα λέγαμε να έχει ο ήρωας-αστυνομικός, εκτός από ισχυρό ένστικτο, επαγγελματισμό και ικανότητα να λύνει ανεξιχνίαστες υποθέσεις, και μια ζωή έξω από το αστυνομικό τμήμα. Εκεί παίζεται το έτερο μεγάλο ‘στοίχημα’ του συγγραφέα: να πλάσει, εκτός από το τέλειο έγκλημα, και μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα του ήρωά του. Με τα καλά της, τα κακά της και τα προβλήματά της. Οι ήρωες του Robinson, οι επιθεωρητές Μπανκς και Κάμποτ, αλλά και οι συνάδελφοί τους, είναι άνθρωποι που έχουν διανύσει πολλά χιλιόμετρα στον στίβο της ζωής, επαγγελματικό και προσωπικό· δεν βρίσκονται όλοι στην πρώτη τους νιότη, μετρούν απώλειες, λάθη και εμπειρίες, έχουν κουραστεί από κάποια πράγματα και επιθυμούν διακαώς κάποια άλλα. Είναι ανθρώπινοι, έχουν ελαττώματα, παλεύουν με τους δαίμονές τους και κατά καιρούς καταφέρνουν να τους νικήσουν. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Άννι Κάμποτ, που περνάει από όλο το φάσμα των συναισθημάτων στο συγκεκριμένο βιβλίο, μέχρις ότου καταφέρει να σταθεί στα πόδια της – ενώ συγχρόνως προσπαθεί να παραμένει προσηλωμένη (και) στη δουλειά της. Ο αναγνώστης παραμένει επικεντρωμένος σε όλα τα δράματα που εξελίσσονται παράλληλα και σε κάθε επίπεδο και δείχνει ενδιαφέρον τόσο για την εξιχνίαση της υπόθεσης όσο και για την τύχη των πρωταγωνιστών της.

Το «Παρέα με το διάβολο» είναι αναμφίβολα ένα βιβλίο που χορταίνει την πείνα του αναγνώστη για καλό αστυνομικό μυθιστόρημα και καλούς χαρακτήρες. Και οπωσδήποτε αποτελεί μια πρώτης τάξεως γνωριμία με τον επιθεωρητή Άλαν Μπανκς και την παρέα του.

 

Xρύσα Βασιλείου