Book Review: O άνθρωπος που έκαψε την Ελλάδα - Βαγγέλης Ραπτόπουλος

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος είναι από τους πιο αξιόλογους σύγχρονους λογοτέχνες, ακόμη κι αν δεν είναι όλα τα βιβλία του τόσο ξεχωριστά ή ιδιαίτερα σε σχέση με κάποια άλλα του.Στη παρούσα φάση, μας παραδίδει ένα αρκετά αυτοβιογραφικό βιβλίο με έντονο το πολιτικό στοιχείο,κάτι που δείχνει έναν άνθρωπο που δε πατάει στα σύννεφα αλλά γερά στη γη, ενώ παράλληλα μπλέκει με έναν αρκετά πετυχημένο τρόπο την μυθοπλασία με την καταγραφή προσωπικών βιωμάτων. Το αποτέλεσμα θα έλεγα ότι είναι αρκετά πετυχημένο, ίσως λίγο παραπάνω φλύαρο σε ορισμένα σημεία,σίγουρα όμως αξίζει.

Κεντρικός ήρωας λοιπόν της ιστορίας είναι ο Δημήτρης, ο οποίος θεωρείται ότι έχει το χάρισμα της πυρογένεσης,μια ικανότητα μεταξύ παραφυσικής και ψυχοπάθειας.Όντας άνεργος και άστεγος πια, πυροδοτεί μια πολύνεκρη λαϊκή εξέγερση στην Ελλάδα της κρίσης. Είναι όμως μόνο αυτός ο θύτης στην υπόθεση ή μήπως όχι;

 

Επηρεασμένος από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008,με τα τραγικά αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε,αλλά και καταθέτοντας την προσωπική του άποψη με το δικό του πάντα,χαρακτηριστικό τρόπο,ο συγγραφέας παρουσιάζει τα γεγονότα από μια άλλη οπτική γωνία μη ρίχνοντας το φταίξιμο όμως μόνο στον κεντρικό ήρωα.Γιατί πάντα δε φταίει μόνο ένας σε μια κατάσταση,όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε.Στη παρούσα φάση,μέσα από τα βιώματα του κεντρικού χαρακτήρα,μέσα από λεγόμενα γνωστών και συγγενών του,βλέπουμε όλη τη πορεία της Ελλάδας τα τελευταία 10 χρόνια,αυτά τα χρόνια που τα πάντα στη ζωή μας άλλαξαν και που καλούμαστε πια να συμβιβαστούμε με την όλη κατάσταση,μη γνωρίζοντας πόσο ακόμη θα κρατήσει-ίσως και για πάντα.Το θέμα είναι όμως ότι ο συγγραφέας,έχει γράψει την ιστορία του μεταξύ αστείου και σοβαρού,χωρίς ασφαλώς ποτέ να μειώνει και να υποτιμά τα γεγονότα,θέλοντας πιθανών να δείξει ότι πάντα πρέπει να βλέπουμε μισογεμάτο το ποτήρι κι όχι μισοάδειο,πάντα οφείλουμε να ελπίζουμε για το καλύτερο και ποτέ να μην καταρρακωνόμαστε,όσο άσχημα κι αν πηγαίνουν τα πράγματα.Ασφαλώς και δεν είναι εύκολο κάτι τέτοιο,πάντα όμως πρέπει να στηριζόμαστε από κάπου και να προχωράμε.

 

Μέσα από τη παρούσα αφήγηση,ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος,αναλύωντας όλη την κοινωνικο-πολιτική κατάσταση στο σήμερα της χώρας μας,δεν θέλει να κάνει ακόμη ένα μάθημα ιστορίας ή απλά κίτρινης δημοσιογραφίας όπως παρακολουθούμε πολλές φορές στα τηλεοπτικά παράθυρα.Θέλει απλά να πει και τη δική του άποψη πάνω στα γεγονότα,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσουμε μαζί της,απλώς θέλει να θίξει τα κακώς κείμενα με έναν αυτοσαρκασμό μέσα από μια διαφορετική ματιά.Ας τον ακούσουμε λοιπόν.

 

Καλή ανάγνωση,

Μαρία Ανδρικοπούλου