Book Review: Το δάκρυ της μάντισσας – Γιώτα Γουβέλη

Η νεαρή Άννα ανήκει στην προνομιούχα τάξη της Αθήνας του Όθωνα. Η μητέρα της είναι Αγγλίδα αριστοκράτισσα και ζει μια ανέμελη και τρυφηλή ζωή στη βασιλική αυλή και στα κοσμικά σαλόνια. Η Άννα, όμως, που δεν συμφωνεί με αυτόν τον τρόπο ζωής, αποφασίζει να γίνει δασκάλα και διορίζεται σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ρούμελης. Φιλοξενείται στο σπίτι των Λιακαίων,  όπου γνωρίζει τη σχεδόν συνομήλική της Μαρίτσα, που η εκθαμβωτική ομορφιά της ξεσηκώνει πάθη και θύελλες, καθώς και τον συντηρητικό αδερφό της, τον Νάσο.

 Η ζωή στην ελληνική επαρχία είναι πολύ δυσκολότερη απ’ότι περίμενε  η ηρωίδα, καθώς η κοινωνία είναι κλειστή και τα ήθη εξαιρετικά αυστηρά. Αυτό που δεν φανταζόταν, ωστόσο, ήταν πως σε εκείνον τον τόσο διαφορετικό τόπο, θα γνώριζε τον έρωτα. Έναν έρωτα δυνατό και παθιασμένο, που η Άννα βιώνει με όλο της το είναι. Ωστόσο, δεν ξεχνά ποτέ την προφητεία μιας μάντισσας που συνάντησε λίγο πριν φτάσει στο χωριό: πως ο αγαπημένος της θα την πληγώσει ανεπανόρθωτα και πως ο κίνδυνος που παραμονεύει είναι θανάσιμος…

Η Γιώτα Γουβέλη επιστρέφει με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα σε ιστορικό πλαίσιο, εμπνευσμένο από μια πραγματική υπόθεση φονικού του προπερασμένου αιώνα. Η ιστορία κυλά γρήγορα, με τις εξελίξεις να τρέχουν, και οι ήρωες είναι καλοδουλεμένοι και ενδιαφέροντες. Η Άννα και ο Νάσος φυσικά ξεχωρίζουν και παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από τις ζωντανές περιγραφές και τους έντονους διαλόγους τους. Συγχρόνως, απεικονίζονται με παραστατικό τρόπο και τα καταπιεστικά –κυρίως για το γυναικείο φύλο- ήθη της εποχής, καθώς και οι πλούσιες παραδόσεις της Ρούμελης, με τα πανηγύρια, τις γιορτές της και το έντονο θρησκευτικό στοιχείο.

Πρόκειται για το καλύτερο βιβλίο της συγγραφέα που έχω διαβάσει έως τώρα και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους αγαπούν τη γραφή της και τα βιβλία με δυνατή πλοκή που διαδραματίζονται σε παλαιότερες ιστορικές περιόδους.

 

Ελίζα Νάστου