Silent Words: Μην αργήσεις να ακούσεις τον Γρύλο

Silent Words: Μην αργήσεις να ακούσεις τον Γρύλο

Ένας γρύλος τερετίζει πάνω στο τζάκι, ένα σπασμένο παιδικό παιχνίδι κείτεται στο πάτωμα, τίποτα άλλο δεν έχει απομείνει.

Ο γρύλος στο τζάκι - Charles Dickens

 

Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, γιορτές, γλυκά, λαμπιόνια, ξωτικά, ευτυχία, είναι μόνο λίγες από τις λέξεις που τριγυρνούν στο μυαλό και στις πράξεις μας αυτή την περίοδο. Πάντα λάτρευα αυτές τις ημέρες και τις περίμενα με αγωνία και χαρά. Τις περίμενα με την ελπίδα να νιώσω λίγη από τη μαγεία και τη χρυσόσκονη που φέρουν μαζί τους και προσδοκάς να σου προσφέρουν. Φέτος όμως άλλαξαν αρκετά τα πράγματα. Φέτος δεν υπάρχει περιθώριο για φυσικοποίηση της ευτυχίας λόγω εορτών. Φέτος διάβασα τον «Γρύλο στο τζάκι» και αποφάσισα ότι τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά δεν είναι τόσο ξεχωριστά όσο πίστευα πάντα και μάλλον άργησα να το καταλάβω. Και ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα… στην αργοπορία.

«Ο γρύλος στο τζάκι» είναι ένα βιβλίο του Charles Dickens, το οποίο εντάσσεται στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, χωρίς να έχει κανένα χριστουγεννιάτικο στοιχείο στις σελίδες του. Μετά το εμβληματικό Christmas Carol ο Dickens εξέδωσε μία σειρά από χριστουγεννιάτικες νουβέλες. Οι τίτλους τους είναι The Chimes, The Cricket on the Hearth, The Battle of Life, και The Haunted Man.

Ο Γρύλος θα έλεγα πως είναι μία γλυκόπικρη ιστορία, η οποία πραγματεύεται τις επιλογές στη ζωή και το ποιοι οδηγούμαστε να γίνουμε. Κάθε σπίτι έχει στο τζάκι έναν γρύλο, ο οποίος κάνει τους κακούς τέρατα και τους καλούς καλύτερους. Στο σπίτι του Τζων του Αγωγιάτη ο Γρύλος προσπαθεί να τον πείσει για την αγάπη και τον σεβασμό που αισθάνεται η γυναίκα του, Σταλίτσα, απέναντι του, την ώρα που εξωτερικοί παράγοντες –άνθρωποι και καταστάσεις– δοκιμάζουν την πίστη του απέναντι της.

Σίγουρα, μπορούν να ειπωθούν πολλά σε σχέση με τους συμβολισμούς και τα νοήματα της συγκεκριμένης ιστορίας. Προσωπικά, βρίσκω ιδιαιτέρως ενδιαφέρον το ότι ο Dickens επιλέγει να τοποθετήσει την πλοκή του σε χειμωνιάτικο κάδρο αλλά όχι την περίοδο των Χριστουγέννων. Ο γρύλος –ή τριζόνι όπως το συναντάμε σε κάποιες μεταφράσεις– συμβολίζει την ελπίδα και τα όνειρα των ανθρώπων του σπιτιού, καθώς και τον φύλακά τους. Κάθε τερέτισμα του γρύλου σηματοδοτεί μία αλλαγή και στο συγκεκριμένο βιβλίο έχουμε τρία τερετίσματα, όπως τρία ήταν και τα φαντάσματα που συνάντησε ο Σκρουτζ στην Χριστουγεννιάτικη Ιστορία. Ο Γρύλος παίρνει το μέρος του καλού, αλλά πάνω απ’ όλα, στα δικά μου μάτια, προσπαθεί να σε βοηθήσει στο να μη γεμίζεις τις σκέψεις σου και την καρδιά σου με σκοτάδια. Στο να μη σπαταλάς τον λίγο χώρο μέσα σου και τον ελάχιστο χρόνο, σε αυτή τη ζωή, σε ό,τι μπορεί να σε ρίξει στα τάρταρα της ανυπαρξίας.

Γι’ αυτό σκέφτομαι πως ίσως η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς δεν είναι τελικά οι καλύτερες ημέρες όλης της χρονιάς. Ίσως δεν έχει νόημα να ευχόμαστε και να ελπίζουμε να γίνει τη νέα χρονιά η ζωή μας σπουδαιότερη, συναρπαστικότερη, διαφορετική. Ίσως θα έπρεπε να ακούσουμε το τερέτισμα του γρύλου και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε συναρπαστικά την κάθε μας ημέρα, χωρίς να περιμένουμε αυτό το κάποιο αύριο, στο οποίο θα είμαστε αυτό που πραγματικά θέλουμε να είμαστε. Ίσως, το μόνο που θα έπρεπε να μας ανησυχεί, είναι η αργοπορία και τίποτα άλλο. Τα υπόλοιπα θα βρουν τον δρόμο τους, αρκεί να ακούσουμε το τερέτισμα δίπλα στο τζάκι. Ίσως ο Γρύλος δεν τοποθετείται σε χριστουγεννιάτική περίοδο, γιατί απλώς δεν χρειάζεται να είναι Χριστούγεννα για να ζήσεις την καλύτερη ημέρα της ζωής σου. Μπορείς να το κάνεις από αυτή την στιγμή.

Δε θα ευχηθώ λοιπόν Καλά Χριστούγεννα, αλλά Καλή Ζωή!

 

Μαρία Μπακάρα