Book Review: Μπούκου - Φαίη Κοκκινοπούλου

Ξέρω ήδη τι σκέφτεστε οι περισσότεροι. Περίεργος ο τίτλος και ακόμη πιο περίεργο το όνομα της συγγραφέως. Θα πείτε: Τι σημαίνει «μπούκου»; Και πως η Φαίη Κοκκινοπούλου αποφάσισε να εκδώσει μυθιστόρημα;

Εδώ έρχεται όμως εκείνη η σοφή ατάκα του λαού μας «μη μένεις μόνο στο φαίνεσθαι, κράτα την ουσία». Κι εδώ, τελικά, κυρίες και κύριοι υπάρχει ουσία. Όχι κρυμμένη στα τάρταρα που θέλεις σιδεροπρίονο για να τη βρεις αλλά πάνω - πάνω, στην επιφάνεια, επιπλέει, ακριβώς όσο χρειάζεται για να την αντιληφθούμε. Στο προκείμενο τώρα.

Μπούκου. Ένα όνομα,μια ιστορία.Ένας πατέρας παπάς μόνο στο όνομα, μια άβουλη μάνα και 7 κόρες που θα έπρεπε να είναι γιοι. Τραγικά μυστικά και ιστορίες και η πλήρης απομυθοποίηση της ελληνικής επαρχιακής κοινωνίας. Μέσα από τη μαυρίλα όμως πάντα υπάρχει ένα φως που δίνει ελπίδα.

Μακράν από τις περιπτώσεις που με τίποτα δε φαντάζεσαι το περιεχόμενο και το ύφος του βιβλίου από την πρώτη εικόνα. Δεδομένου ότι δεν είχα και κάποιο άλλο δείγμα γραφής της Φαίης Κοκκινοπούλου δεν ήξερα τι να περιμένω, ας είναι καλά βέβαια το ίντερνετ που μας ανοίγει τα μάτια. Εν προκειμένω, τα δικά μου μιας και διάβασα κάτι κριτικές που με έκαναν να πιστέψω ότι όχι μόνο θα διάβαζα όχι μόνο κάτι καλό αλλά κάτι πάρα πολύ καλό. Και δεν έπεσα έξω στο ελάχιστο. Το κατέβασα  μονορούφι αυτό το σφηνάκι σε μέγεθος βιβλίου και-μη με πείτε άπληστη-θα ήθελα ένα ακόμη.

Η συγγραφέας παρουσιάζει με εκπληκτικό θα έλεγα τρόπο την πιο ακραία περίπτωση οικογενειακής δυσλειτουργίας που θα μπορούσε να λάβει χώρα στην ελληνική επαρχία. Γιατί στην επαρχία τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά από τις πόλεις. Εκεί οι άνθρωποι  δε σε ξέρουν μόνο με το μικρό σου όνομα, το ένα πόδι τους το έχουν στο σπίτι τους και το άλλο στο δικό σου, καλώς ή κακώς ό,τι κάνεις και λες περνάει από κόσκινο κι όσο κι αν θες να κρυφτείς οι συνθήκες δε σε βοηθάνε. Οι πράξεις σου παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις απ’ όσο χρειάζεται και κανείς δε συγχωρεί τίποτα. Έτσι κι εδώ. Η μισαλλοδοξία, ο εγωισμός, η αλαζονεία αυτής της οικογένειας κατέστρεψε όλα τα μέλη της ξεχωριστά, άλλον περισσότερο και άλλον λιγότερο, κάηκαν όμως όλοι. Σε μια ύστατη προσπάθεια να επανορθώσουν, τολμούν να ζητήσουν μια δεύτερη ευκαρία ίσως όμως να είναι πολύ αργά.

Όλο το βιβλίο μου θύμισε τις ιστορίες της εξαιρετικής Αλκυόνης Παπαδάκη. Έτσι κι εκείνη, απομυθοποιεί την ελληνική οικογένεια, όχι μόνο στην επαρχία αλλά και στις μεγαλουπόλεις και μέσα από τις κλειδαρότρυπες βγάζει τα προσωπεία και τα ψεύτικα χαμόγελα και αφήνει στο τραπέζι την αλήθεια. Έτσι κι εδώ, η Φαίη Κοκκινοπούλου τόλμησε και τόλμησε όχι μόνο να σοκάρει αλλά να βγάλει και ένα τόσο κραυγαλέο χιούμορ που όχι απλά ταίριαζε αλλά έδεσε με τη δραματικότητα του έργου με μαγικό τρόπο. Πώς στο καλό το κατάφερε αυτό, μου λέτε; Κλαις ταυτόχρονα από χαρά  κι από λύπη χωρίς στιγμή να μη χάνεται η σοβαρότητα των γεγονότων. Μαστόρισσα τελικά και δε της το ‘χα,με τη καμία όμως.

Μακράν πολύ καλή ανάγνωση για το φετινό βιβλίο-έκπληξη.Πολύ μεγάλη έκπληξη.

 

Καλή ανάγνωση,

Μαρία Ανδρικοπούλου

 

e-max.it: your social media marketing partner
Για την βέλτιστη δυνατή εμπειρία χρήσης, η ιστοσελίδα bookcity.gr χρησιμοποιεί cookies.